anime Number 24 - wielka przyjaźń

Number 24 to japoński serial telewizyjny anime wyprodukowany przez PRA i wyreżyserowany przez Shigeru Kimiiya. Był emitowany na Tokyo MX od stycznia do kwietnia 2020 roku. Fabuła wygląda tak: Natsusa Yuzuki od kiedy był dzieckiem grał w rugby, jako lewoskrzydłowy. Po zapisaniu się na Uniwersytet Doushisha stał się wschodzącą gwiazdą w Kansai University League. Wszystko to rozsypało się za jednym zamachem, gdy w wyniku paskudnego wypadku motocyklowego dostał przepukliny szyi, przez co nie mógł już grać w rugby. Nie chciał całkowicie porzucać rugby, więc postanowił został menadżerem swojej drużyny, mając nadzieję, że uda im się zdobyć tytuł ligowy. W drużynie Natsusy znajdują się bardzo nieprawdopodobne osoby. W tym między innymi jego najlepszy przyjaciel ze stoickim spokojem - Seiichirou Shingyouji, porywczy pierwszoroczniak, który żywi niechęć do Natsusy, wypełniając jego dawną pozycję - Yasunari Tsuru, a do tego chłopak walczący o utrzymanie pozycji scrum half - Yuu Mashiro. Dodatkowo rok wcześniej genialny zawodnik, będący asem Doushishy - Ueoka Ibuki, porzucił rugby, ponieważ obwiniał się o kontuzję Natsusy (to on prowadził motocykl, z którego Yuzuki spadł podczas wypadku, przez co dostał przepukliny). Jednak Natsusa jest zdeterminowany, aby przekonać go to powrotu. Mając na celu wzmocnienie drużyny, do której kiedyś należał jako zawodnik, Natsusa postanawia pomóc Doushishy w dotarciu do mistrzostw świata w rugby.

Natsusa Yuzuki

Seiichirou Shingyouji

Yasunari Tsuru

Yuu Mashiro

Ueoka Ibuki

Wampiry vs ludzie - "Owari no Seraph"

 

Owari no Seraph o japońska manga dark fantasy napisana przez Takaya Kagamiego i zilustrowana przez Yamato Yamamoto, ze scenorysami Daisuke Furuyi. Jest również serial na podstawie tej mangi, składający się z 2 sezonów po 12 odcinków. Jego akcja rozgrywa się w świecie, który rzekomo dobiega końca przez wirusa "stworzonego przez człowieka". Wirus pustoszy całą populację, ale dzieci do trzynastego roku życia nie są zagrożone. W tym czasie z zakamarków ziemi wychodzą wampiry, które zabierają wszystkie żyjące dzieci do Wampirzego Miasta, gdzie dostają ochronę za oddanie wampirom swojej krwi. Dwunastoletni chłopiec o imieniu Hyakuya Yuichiro i jego najlepszy przyjaciel, Hyakuya Mikaela, który był z nim wsześniej w sierocińcu, postanawiają uciec wraz z innymi dziećmi, które znajdowały się razem z nimi w sierocińcu. Plan ten został wprowadzony przez Mikaelę, który każdej nocy chętnie oddawał swoją krew Siódmemu Protoplasty Batoremu Feridowi i który ukradł mapę i broń Ferida. Jednak doprowadziło to do Smierci wszystkich uciekających oprucz Yuichiro, który po ucieczce został znaleziony i przygarnięty przez podpułkownika Ichinose Gurena. Po czterech latach Yuichiro dołącza do Kompanii Księżycowych Demonów i poświęca swoje życie niszczeniu wampirów oraz szukaniu zemsty za zabicie jego "rodziny" (Mikaeli i reszty dzieci z sierocińca). W tym czasie okazuje się, że Trzeci Protoplasta, a jednocześnie Królowa Wampirów, Tepes Krul, oddała trochę swojej krwi Hyakuyi Mikaeli, dzięki czemu przeżył stał się po części wampirem. Dodatkowo został wampirzym żołnierzem pod dowództwem Batorego Ferida. Dowiedział się również mnóstwa okropnych rzeczy, które sprowadzają się do tego, że ludzie wykorzystują Yuichiro, choć on o tym nie wie, więc Mikaela postanawia go odnaleźć i uratować.

Hyakuya Yuichiro

Hyakuya Mikaela

Produkcja jedwabiu - Chiny

Jedwab, czyli tkanina bardzo luksusowa, droga i poszukiwana, ma historię sięgającą tysiąca lat. Jego produkcja zaczęła się w 3600 roku p.n.e. w starożytnych Chinach, które dominowała w handlu przez tysiąclecia. Tkanina była tak cenna, że stała się jednym z najważniejszych eksportów Chin, transportowana słynnym Jedwabnym Szlakiem, ogromną siecią szlaków handlowych łączących Wschód z Zachodem. Jedwab produkuje się z nici tworzących kokony jedwabników morwowych lub dębowych. Jedwabniki morwowe żywią się tylko liśćmi morwy białej. W Chinach jest dość spora hodowla tych stworzeń. Tkanina naturalnie ma biały kolor, ale można to modyfikować dodając do pokarmu gąsienic jedwabnika związki fluorescencyjne. Przez to, że około 5500 lat hoduje go człowiek, motyl ten przestaw występować w naturze, a dodatkowo nie jest w stanie przetrwać bez opieki człowieka. Osobniki dorosłe mają zredukowane skrzydła i nie potrafią latać, są powolne, nie mają barw maskujących i nie wykazują odruchów chroniących je przed drapieżnikami. Samice jedwabników morwowych wydzielają feromon płciowy – bombikol, który może zwabić samca z odległości 10 km. Do tego samica może złożyć nawet do 700 jaj. Aby wyprodukować kilogram jedwabnej przędzy, potrzeba 3000 kokonów. Wcześniej jedwabniki muszą zjeść ponad 100 kg liści morwy. Jedno kimono wymaga przędzy z 5000 kokonów.

kokony jedwabników

dorosły osobnik jedwabnika

Kontrakty dla gwiazd - Kpop

 

Kiedy wytwórnia wydaje nową grupę lub solistę k-popowego, musi inwestować w jego produkcję wielki kapitał finansowy oraz ludzki. Członkowie takiej grupy albo solista oczywiście podpisują z wytwórnią kontrakt, który w większości przypadków trwa 7 lat. Zostało to ustalone w 2009 roku, gdy Komisja ds. Uczciwej Konkurencji ustanowiła "Standardowy kontrakt na wyłączność dla wykonawców". Stało się tak, po to, by artyści i idole mogli chronić swe prawa wraz z interesami, po przez podpisanie umowy z wytwórnią płytową. Początkujący artysta podpisuje kontrakt na zasadach korzystnych przede wszystkim dla wytwórni, która chce potem zazwyczaj utrzymać je jak najdłużej się da, więc tu niestety zdarza się naginanie warunków umowy. Wyżej wspomniany 7-letni kontrakt został stworzony nie tylko, by rozwiązać problem, lecz również w wyniku badań rynkowych, mających pokazać, jakie warunki umowne pozwoliłyby każdej wytwórni oczekiwać porządnych i przyzwoitych zysków, gdy zakontraktowany idol/artysta odniesie sukces. Dość popularne stało się odnawianie umów w 7. roku jego trwania. Na początku XXI w. duże wytwórnie, takie jak SM, YG oraz JYP Entertainment, osiągnęły taki poziom, iż brak sukcesów artystów, którzy u nich debiutowali, zdarzało się rzadko. Dlatego właśnie chciały odnawiać z nimi kontrakty, proponując oczywiście lepsze warunki dla artystów. Zdarza się jednak, że nie ważne co wytwórnia zaproponuje, artysta bądź idol nie będzie chciał go odnowić albo będzie chciał zmienić wytwórnię, a czasem nawet całkowicie odejść z przemysłu muzycznego. 

Co to jest anime?

 

Anime to skrót słowny w języku japońskim, pochodzący od angielskiego słowa „animation”, po japońsku animēshon. Oznacza ono film animowany. W Japonii terminem tym określa się wszystkie filmy i seriale animowane, bez względu na ich pochodzenie. Natomiast w innych krajach słowo anime służy do określenia tylko japońskich filmów animowanych. Obie formy, czyli pierwotna (animēshon) i skrócona (anime), są używane przez Japończyków. Pionierami japońskiego filmu animowanego byli Ōten Shimokawa, Jun'ichi Kōuchi oraz Seitarō Kitayama, którzy swoje pierwsze prace zaprezentowali w 1917 roku. Uznaje się, że pierwszy komercyjnie rozprowadzany japoński film animowany to pięciominutowy film "Imokawa Mukuzō genkanban no maki", który został rozdystrybuowany w styczniu 1917 roku. Od połowy lat 30 XX w. i podczas II wojny światowej, anime służyły japońskiemu rządowi do celów propagandowych umacniających nacjonalizm i kult cesarza w społeczeństwie. Po wojnie i w latach 50. nastąpił zastój w japońskim przemyśle filmowym, głównie z powodu popularności produkcji amerykańskich. W tym okresie jednak przypada również rozwój mangi. W latach 60. nastąpił ponowny rozwój produkcji anime. W latach 70. popularność anime gwałtownie wzrosła i zaczęły powstawać filmy animowane wyróżniające się spośród innych produkcji. Anime kierowane było coraz częściej do młodzieży i dorosłych. Powstały nowe gatunki:

- mecha opowiadający o humanoidach i robotach,

- tokusatsu o herosach,

- fantastyka naukowa.

Reżyserowie coraz częściej uwypuklali indywidualizm i niezależność bohaterów, których cele i idee nie zawsze pokrywały się z celami większości. Modne też stały się fantastyczne światy, magia, nadprzyrodzone zdolności, przemoc, brutalizm i epatowanie seksualnością. W latach 80. anime podbiły rynki poza granicami kraju, a zwłaszcza w Australii, Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Francji, Belgii i Włoszech, natomiast w Japonii zostały uznane za jeden z najważniejszych nurtów produkcji filmowej. Anime stały się wytworami współczesnej kultury japońskiej, ale także odzwierciedleniem dokonujących się w niej przemian, a dzięki promocji i ekspansji eksportowej rozwinęły się w osobną branżę gospodarki przynoszącą Japonii ogromne dochody. Od lat 90. anime zaczęły podbijać także rynki wielu krajów Azji Wschodniej, Ameryki Południowej i Europy Wschodniej.